Mary Shelley's Frankenstein

Mary Shelley's Frankenstein, debiutujący w styczniu 1995 roku z fabryk Sega Pinball, Inc., to doskonały przykład flippera, gdzie spójna narracja tematyczna spotyka się z pomysłowymi rozwiązaniami mechanicznymi. Maszyna z powodzeniem adaptuje ponurą atmosferę literackiego arcydzieła Mary Shelley i jego kinowych adaptacji, przekształcając je w dynamiczną i angażującą rozgrywkę.

Za kreację tego tytułu odpowiadał zespół utalentowanych twórców. John Borg zaprojektował grę, natomiast wizualny aspekt – od pola gry po obudowę – to dzieło Paula Farisa. Klimat dźwiękowy maszyny został zbudowany przez Briana Schmidta, który stworzył muzykę oraz efekty specjalne. W grze usłyszymy również specjalnie nagrane kwestie głosowe, a także instrumentalną wersję ikonicznego utworu „Frankenstein” Edgara Wintera. Nad oprogramowaniem czuwali John Carpenter, Neil Falconer i Orin Day, podczas gdy Jack Liddon i Kurt Andersen odpowiadali za animacje wyświetlane na ekranie.

Wyprodukowano około 3000 egzemplarzy tego automatu, znanego pod numerem modelowym 36. Maszyna szybko zdobyła uznanie zarówno wśród operatorów salonów gier, jak i prywatnych kolekcjonerów. Wyposażona została w płytę główną DataEast/Sega Version 3b MPU, co w tamtych czasach było synonimem solidności i niezawodności.

Ciekawostką jest, że Mary Shelley's Frankenstein posłużył jako poligon doświadczalny dla nowych funkcji. Chociaż gra była oficjalnie zaprojektowana dla czterech graczy, jej kod obsługujący wyświetlacz był eksperymentalnie przygotowany do obsługi nawet sześciu osób. Ta nowatorska funkcja została w pełni wdrożona w późniejszych produkcjach Segi, takich jak Baywatch. Fani Segi z pewnością ucieszą się z humorystycznego „easter egga” – na wyświetlaczu można dostrzec Sonica the Hedgehoga z charakterystycznymi bliznami Potwora Frankensteina.