No Good Gofers

No Good Gofers to absolutny klasyk z portfolio Williams Electronic Games, Inc., wydany w grudniu 1997 roku. Ta kultowa maszyna, znana ze swojej innowacyjności i humoru, czerpie garściami z motywu golfa, lecz podana jest w sposób, który bawi i angażuje. Zamiast typowych elementów sportowych, gracze mierzą się tutaj z psotnymi susłami, które z impetem zakłócają spokój na zielonym polu. To właśnie ten pomysł, łączący pozornie odległe światy, sprawia, że No Good Gofers jest maszyną jedyną w swoim rodzaju i po dziś dzień cenioną przez miłośników flipperów.

Za koncepcją gry stoi Pat Lawlor, legenda wśród projektantów pinballi, którego twórcze podejście zawsze gwarantuje wyjątkowe doznania. Wraz z nim nad projektem pracował Louis Koziarz, który współtworzył zasady rozgrywki. Warstwa wizualna, pełna komicznych detali, to dzieło Johna Youssi, natomiast za wpadającą w ucho muzykę i dźwięki odpowiada Vince Pontarelli. To właśnie głosy Jon'a Heya i samego Pontarellego, wcielających się w susły Bud i Buzz, nadają maszynie niepowtarzalnego charakteru i dodatkowej dawki śmiechu. Ich dialogi stały się ikoną i są natychmiast rozpoznawalne przez każdego, kto choć raz zagrał na tym automacie.

Maszyna szybko zdobyła status kultowej, nie tylko dzięki sprytnej mechanice i interaktywnym elementom, ale także przez swoją niebanalną oprawę audiowizualną. W sumie wyprodukowano 2711 egzemplarzy, co czyni ją cennym nabytkiem dla każdego kolekcjonera. Warto wspomnieć, że we wczesnych fazach prototypowania istniał pomysł na mechanizm wyskakujących susłów, który ostatecznie nie trafił do finalnej wersji. Mimo tego, No Good Gofers zachował swój unikalny urok i charakterystyczny styl, który na stałe wpisał się w historię pinballa jako jeden z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych tytułów. To maszyna, która niezmiennie przyciąga do siebie, oferując czystą, niczym nieskrępowaną rozrywkę.